نظر به این‌که اینجانب میرزا حسن خان ابوالضّحّاکین، دارای تحصیلات قدیمه و جدیده و مدرک «اِم اِی» از دانشکده‌ی معقول و منقول مشهد، علی العجاله نیمه‌بیکار می‌باشم و هر جا که برای کار می‌روم  از طریق سی‌تی‌اسکنِ معنوی، منکشف می‌گردد که نور ولایت در قلب ندارم و بالمآل به من کار نمی‌دهند سهل است، خورده‌کارهایی را که نیز از قبل داشته‌ام، (از جمله در جهّال دانشگاهی) عملا از من گرفته‌اند و عجالتا جز برخی کارهای فصلی و موقتی از جمله نوشتن مقاله و ترجمه‌ی متون برای جراید (که برخی از آن‌ها مانند جریده‌ی کاغذ اخبارِ «هم‌میهن» به دست «اداره‌ی کل تامیناتِ محرم‌علی‌خانیِ سانسور» تعطیل شد و متین غفاریان نامی، علیه احقّ ما علیه، که مسیلمه‌ی کذاب نباشد ابن مسیلمه‌ی بد قول هست، با وجود قول قبلی، دو پول سیاه هم از قرار مقرّره را پرداخت نکرد) و نیز معلمیِ حق التدریسی در چند موسسه‌ی آموزش عالیِ مکتب‌خانه، امرار معاش، و در واقع زنده‌مانی می‌کنم (که پول آن‌را ترم به ترم، و به قولی، سال به سال می‌دهند و تازه، بدهند پول کرایه‌ی رفت و آمد من هم نمی‌شود) و نظر به این‌که اداره‌ی کل گاز و امور وابسته (از جمله اداره‌ی کل امور توصیه به صرفه‌جویی به جای وصل گاز) مقرر داشته است، به ازای هر دو روز قطعی گاز مبلغ پنجاه هزار تومان از مسکوک رایج مملکت به هر خانواده می‌دهد، لذا نظر به این‌که گاز منزل این‌جانب واقع در مشهد، قلعه‌ی آبکوه، کوچه‌ی حسن سیب‌دست، پلاک 1+12 با اسف فراوان قطع نشده و از قرار معلوم هر چه صرفه‌جویی نمی‌کنیم باز هم قطع نمی‌شود، اینجانب میرزا حسن خان ابوالضحاکینِ فوق الذکر، متاهل دارای یک فقره همسر و بی فرزند، خواستار این هستم که، مِن بعد از این، در یک عمل ایثارگرانه گاز منزل ما را قطع کرده و به ازای آن هر دو روز مبلغ پنجاه هزار تومان (به ازای یک ماه قطعی گاز، مبلغ هفتصد و پنجاه هزار تومان) به ما پرداخت نمایند. از این طریق:

-       هم ما روش‌های خودگرم‌کنیِ اقتصادی و به‌صرفه را یاد گرفته و از این طریق باز هم دسیسه‌های ابلیس بزرگ در ترحیم اقتصادی ایران را بی اثر کرده؛

-       هم گاز به مناطق بی گاز (از جمله سوریه، ترکیه، ترکمنستان، ونزوئلا و غیره) رسیده؛

-       هم اینجانب از بی‌پولی درآمده

و

-       هم مدیریت کمبود گاز، از آمریکا و اروپا و اقمار وابسته به آن بهتر شده و از این طریق نیز امر محکمی به دهان آن‌ها حواله خواهد گردید.

اینجانب در ازای این پیشنهاد خلاقا‌نه‌‌ی خود هیچ دستمزدی نخواسته و حق ثبت آن در جشنواره‌ی ابداعات خوارزمی را خواستار نمی‌باشم.

موفق و مُگوّز [صرفا به معنی دارای گاز] باشید.

میرزا حسن خان ابوالضحاکین

روز بیست و نه از برج دی ماه سنه‌ی یکهزار و سیصد و هشتاد و شش خورشیدی به ارض مقدس مشهد

یکی از چیزهایی که در هر حالتی باشم (خصوصا در حالت ناراحتی از مسائلی که بر ایران زمین می‌رود ) مرا می‌خنداند و از غم و یاس در می‌آورد، طنزهای این سید ابراهیم نبوی طناز است. نکته‌ی مهم در طنز‌های او این است که به واقع طنز نیست بلکه «خود حقیقت نقد حال ماست این». به این نمونه توجه کنید:

با توجه به اینکه « انرژی هسته ای حق مسلم ماست ولی فعلا گازمان قطع ‏شده است» و با عنایت به اینکه قرار بود یک سال پس از ریاست جمهوری نفت سر سفره مردم ‏بیاید، اما دو سال پس از آن بنزین از سفره مردم حذف و سه سال بعد یعنی امسال نیز گاز قطع ‏شده است، از کلیه ملت بدون گاز ایران درخواست می شود، برای گرم کردن تنور انتخابات فعلا ‏از هیزم استفاده کنند.

 
در راستای این‌که نزدیک هر انتخابات که می‌شویم آن انتخابات در راس امور است و از هر یک از انتخابات‌های دیگر مهم‌تر است، و نظر به این که خبرگان وظیفه‌ی خطری انتخاب رهبر- از پیش انتخاب نشده‌!- را درایام لازم بر عهده دارد و علاوه بر این، (حالا جهنم و ضرر) یک بعد نظارتی‌ای هم دارد و در راستای این‌که مدعی اجتهاد و فقاهت در این دوره و زمانه زیاد است، و اخیرا در امتحان فقاهت‌سنجی خبرگان، که خیل عظیمی از مجتهدان شرکت کرده بودند، تنها چهارده نفر قبول شده و مابقی ناقبول شدند و در راستای این‌که ما بشخصنا، به اجتهاد و فقاهت علاقه‌مندیم و خود انگشت کوچیکه‌ای نیز در این کار داریم، روش‌های زیر را برای تقویت بنیه‌ی علمی رد شدگان توصیه می‌کنیم، این توصیه بی‌نام بوده، قابل انتقال می‌باشد و از پرداخت پول برای بهره‌مند شدن از آن جدا و بدون شوخی خودداری فرمایید:

۱. روش کلاس کنکور

در این روش، موسسسات تعلیم‌الحسنه‌ای برای برگزاری کلاس‌های آمادگی کنکور خبرگان تاسیس شده و در آن‌جا با یاد دادن روش‌های مهارت تست‌زنی، روش  skimming، مطالعه‌ی دروس به روش دوات‌چی، تست‌زنی به روش موسسه‌ی اجتهادآوران و تقویت حافظه به روش موسسه‌ی فقیه‌سازان بنیه‌ی علمی- فقاهتی مجتهدان محترم تقویت می‌شود.

۲. روش عبرت‌گیری

در این روش برخی از بنگاه‌های نشر و چاپ، نسبت به چاپ نمونه سوالات دوره‌های قبل امتحان خبرگان با صفحه کلید حل سوالات و پاسخ تشریحی آن‌ها اقدام می‌نمایند.

۳. روش «یَره وخت نِذار قوبول نیمیری»!

از مجتهدانی که در عمر شریف خود، ارضا او جوا او ذهنا از جلوی منزل آیت‌الله منتظری رد شده یا بنا داشته‌اند رد شوند یا ذهن‌شان به آن سو پر کشیده بوده است، یا بنا داشته است پر بکشد یا از مال دیگری پر کشیده است و اینان جلوگیری نکرده‌اند، توصیه می‌شود به همان درس و بحث‌های خود پرداخته و با شرکت در امتحان خبرگان بی‌خود بی‌سوادی خودشان را به نحو کتبی ثابت ننمایند.

۴. چند توصیه برای روز امتحان:

 - به مجتهدان داوطلب توصیه می‌شود، شب قبل از امتحان خوب استراحت کرده و استثنائا در این شب توصیه‌ی اخیر ریاست محترم جمهور مبنی بر «کی گفته دو بچه کافیه؟» را جدی نگیرند!

 - هم‌چنین در روز امتحان با خود دو عدد مداد ولایت‌نشان به اضافه‌ی ماده‌ی امحائیه (پاک‌کن امروزی) به همراه داشته باشند.

- صفحه‌ی اصلی شناسنامه‌ی خود را (همان صفحه‌ی اول از ابتدای شناسنامه) که قبلا توسط عیال بر سمت راست قبای‌شان منجوق‌دوزی شده است، به همراه داشته باشند.

- مجتهدان داوطلب با تاخیر کم‌تر از دوساعت ونیم از ساعت تعیین شده در جلسه‌ی امتحان حاضر شوند.

- در روز امتحان از پوشیدن قباهای ضخیم که تنفس را مشکل می‌ کند خودداری کرده و به هیچ وجه لباده نپوشند و با یاد و نام خدا و غیره آغاز کنند.

- در پاسخ دادن به سوالات ابتدا از پرسش‌هایی که بلدند آغاز کرده و اگر هیچ سوالی را بلد نیستند به ازای هر سوال هزار صلوات بفرستند. 

۵. یک توصیه‌ی فرا امتحانی:

در این روش به کسانی که قبلا عضو مجلس خبرگان بوده و به علت بیان ترهات و اباطیلی مانند لزوم تقویت بعد نظارتی خبرگان، اکنون پروانه‌ی فقاهت‌شان و بلکه شمع آن نیز باطل شده، توصیه می‌شود از فسفر سوزاندن (if any) خودداری کرده و با توجه به لغو شمع و پروانه‌ی فقاهت‌شان، تا اطلاع ثانوی از دلکو استفاده نمایند و بی خیال عضویت در لویی جرگه‌ی خبرگان شوند.

نتیجه‌ی فقاهتی: فقیهان جهان! فقیه‌تر شوید

نتیجه‌ی سیاستی: فقیهان جهان! مطیع‌تر شوید

تذکر لسانی: این داستان صد در صد واقعی است و تنها قالب و محتوای آن صد در صد غیر واقعی می‌باشد
در راستای این که این‌جانب مرتکب یک فقره ازدواج شده‌ام، و از آن‌جایی که در حدیث است هر کس ازدواج کند نصف دین‌اش را به دست آورده است (پس این از نصفی) و در روایت دیگر است که حُسن خلق نیمی از دین است، پس با ازدواج، دین ما کامل شد اما دنیای ما ناکامل شد و از حیث اکونومیکی در سختی قرار گرفتم و مشکلات مالی به همه جای این‌جانب فشار آورد، تصمیم گرفتم با قباله‌ی ازدواج ( یا همان سند رقیت) یک عدد وام بستانم.
این گونه شد که نعلین‌های خود را ورکشیده به بانک نزدیک منزل‌مان که یک راس بانک صادرات است، مراجعه کرده، در محضر رییس بانک حاضر شده و با ارائه‌ی قباله، خواستگار وام ازدواج شدم. رییس بانک پس از رویت قباله فرمودند که محدوده‌ی منزل شما به بانک ما نمی‌خورد، بنده گفتم بابا منزل ما که دقیقا پشت بانک شماست جناب رییس جوابا فرمودند ما با پشت کار نداریم، محدوده‌تان به ما نمی‌خورد! دست از پا و غیره درازتر بیرون آمدم و با به یاد آوردن وعده های رییس جمهور راستگو، نا امید نشده و با خود گفتم از این رییس جمهور تا آن رییس جمهور فرج (تنها به فتح راء) است.
 پس رفتیم به یک راس بانک ملتی که آن هم نزدیک خانه مان بود. در داخل بانک یک سیاه آفریقایی هم نشسته بود که غلط نکنم او هم وام ازدواج می خواست چون خیلی سیاه آفریقایی بود. جناب رییسِ این راس بانک، حتا نظری هم به قباله ی ما نفرمود و بی‌درنگ گفت برای وام بروید به صندوق مهر رضا! بنده گفتم جناب رییس! آخه خانه ی ما درست جلوی بانک شماست که ایشان در جواب گفت ما با جلو کاری نداریم فقط با مهر رضا کار داشته باشید.
ایضا دوباره نا امید نشده و با خود گفتم تو که از بانک روی بیزار بودی حالا بچش که کارت شده است بانک روی، خلاصه رفتیم به یک راس بانک ملی که آن هم نزدیک بنده منزل بود. وارد بانک که شدم قباله را جلوی رییس بانک گذاشتم و گفتم...
- نون خشک نداریم...
- ... ببخشید من وام می خواهم نان خشک کدام است؟...
جناب رییس این فقره بانک (افشا کنم؟ بانک ملی شعبه ی سازمان آب مشهد بود) وام که نداد هیچ، با ما یک طوری بر خورد کرد که آدم با نان خشکی محله شان هم نمی کند.
- از وقت قباله ات هم که یک ماه بیشتر نمانده
در جواب گفتم خوب همان طور که فرمودید یک ماه مانده که ایشان در جواب فرمودند یک ماه مثل یک چشم به هم زدن می گذرد و بعد یک چشم به هم زدند و گفتند وقت قباله ات تمام است.
باز هم دست از پا و غیره درازتر، بیرون آمدم. آخرین امید همان صندوق مهر رضا بود.
وارد صندوق مهر رضا که شدم، دیدم یک عالمه احمدی نژاد پشت میزها نشسته‌‌اند، احمدی نژاد این جا، احمدی‌نژاد اون‌جا، احمدی‌نژاد همه جا، کافی بود چشم‌های‌ات را باز می‌کردی. از آبدارچی آن جا که تنها فردی بود که احمدی‌نژاد نبود پرسیدم: ببخشد این جا چرا همه احمدی‌نژاد اند؟ که در جواب یک چیزهایی مثل پژوهشکده ی رویان، شبیه سازی و غیره گفت  که من سر و ته در نیاوردم.
پیش اولین احمدی نژادی که دم دستم بود رفتم و گفتم که ببخشید من یک جوان ام و ازدواج کرده ام و وام ازدواج می خواهم و هرجا رفته ام به من وام نداده اند و خلاصه محمود جان! وعده های ات را در مورد اینجانب محقق فرم! دست های اش را به آسمان برد و محکم گفت آمین! شبیه های دیگرش به او راست راست وبلکه اصول گرا اصول گرا نگاه کردند، فهمید که دعای پایان روضه نیست خودش را جمع کرد، نگاه جاهل اندر فقیهی کرد و گفت: کی ازدواج کرده ای؟ گفتم نیمه‌ی دوم سال ۸۴، یک فرم به من داد که بالای‌اش نوشته بود: «حکومت اسلامی ایران» و گفت دقیقا مشخصات ات را بنویس ما هم با خوشحالی نوشتیم. بعد فرم ما را وارد یک کامپیوتری کرد و بعد یکدفعه انگار که چراغ موشی گرفته باشدش گفت: تو احمدی نژادی هستی؟ گفتم نه من میردامادی هستم. گفت نه یعنی منظورم این است که تو طرفدار آقا احمدی نژادی؟ گفتن نه بابا من خودم را کشتم تا این بنده ی خدا رای نیاورد. گفت پس اگر این طور است قباله‌ات مربوط به سال ۸۴ است و ما تنها به مزدوجین سال ۸۵ وام می‌دهیم.
این‌جا بود که من داغ کردم و گفتم پس چه شد این همه شعارهای احمدی‌نژاد، من هر بانکی رفته‌ام جواب‌ام کرده‌اند، این چه مملکتی است... که یکدفعه دیدم تمام احمدی‌نژادها، سرم ریختند و تا جایی که هاضمه‌ام گنجایش داشت، مرا مورد مهروزی خودشان قرار دادند، بیرون که آمدم چند راس گنجشکک اشی‌مشی بالای سرم عربی می‌رقصیدند و دریافتم که این صندوق، صندوق خشم مامون است نه مهر رضا.
قصه ی ما به سر رسید، وامه به کف می‌نرسید، بالا رفتیم ماست بود پایین آمدیم دوغ بود، قصه‌ی ما –وعده‌ی انتخاباتی- دروغ بود.