ایمان به منزلهی امر محال
پنداشتنی است که ایمان، در بن و بنیاد، نحوهای محالاندیشی باشد و چه بسا همین، آنرا زیبا میکند- اگر زیباییای درآن باشد.
« الاهیات فیسبوک | صفحهی اصلی | بر سر سجادهی هیچ »
مطالب مرتبط
* آفت دشمن و مرید
* عشق را با کافری خویشی بُود
* عشق و نفرت چه به هم نزدیکند
* خدا-مسأله
* فلسفهورزی و تمرین مرگ
* شکاکیت مشکوک
* دربارهی «دیگری» به مثابهی منبعی معرفتشناختی
* ای کفر! زمن گم شو کافر شدهام از تو/ مومن شدهام لیکن بر آنکه تو را جوید
* نه، وصل ممکن نیست (ونه، ضرورتا، مطلوب است)
* مستانهپارههای شبانه: "گفتگو" آیین درویشی نبود؟
* گر مرد رهی غم مخور از دوری و دیری
* و گاه در رگ یک حرف خیمه باید زد
* خرده نکتههایی در باب اخلاق تجارت (the ethics of business)
* پارهفکرهای بنکاوانه (9)
* پارهفکرهای بنکاوانه (8)
* پاره-فکرهای بنکاوانه(6) دلیل و دلیلتراشی
ترکبک
آدرس ترکبک برای اين مطلب
http://www.malakut.org/cgi-bin/mt33/donbalak.cgi/6014
جستوجو
لينکها
Powered by MT Blogroll
نظرها
به هيچ و هيهات م مي ماند اين نوشتهات
Posted by: فيضي خواه | February 5, 2011 8:56 AM