مهدی جامی در فیس‌بوک‌اش این را نوشته است:
از دوستان شنیدم که پرزنتیشن مرا برای شب شعرخوانی سایه، انجمن سخن به نحو نادلپذیری تبدیل به فیلم کرده است با صدا و ادیت ناخوب. متاسف ام که آنچه با دقت و وسواس ساخته شده بود چنین بر باد رفته است. مسئولیت فیلمی که امشب در لندن در این مجلس پخش شده با من نیست و من نه آن را دیده ام و نه تایید می کنم. صد حیف که در انجمن سخن کسی برای هنر و ادب و سخن ارزش قائل نیست. این آخرین باری است که برای این انجمن کاری انجام می دهم

True faces are more often than not revealed through one's various penning and posts, and I am glad I am getting to know you more and more as how you truly feel and think--not necessarily as in a good or evil way--for, rarely may one remember how one might have looked to others in person in his or her rightful guises.
That's probably one benign aspect of plurality of ideology and character, which has to be totally acceptable to any free-thinking mind.

Very nice to have met you as such, anyway

سلام،سپاس از اینکه ما را در جریان وصف العیش خودتان قرار دادید.
سایه هیچگاه بار اندوه مرا سبک نکرده است، او سایه اش را از سبک-باران دریغ می دارد!
چند سال از آخرین باری که "ارغوان" را از زبان اشک-بار پر-شورش می شنیدم گذشته است. شهامت دیگر بار شنیدنش را ندارم، مبادا تکرارش خاطره ی آن سالها را به خاک فراموشی بسپارد، من از خیر آن آرامش پس از طوفان گذشتم! دیگر حتی واژه هایش به زور در خاطره ام مانده:
ارغوان شاخه ی همخون جدا مانده من
آسمان تو چه رنگ است امروز؟
آفتابی ست هوا؟
یا گرفته است هنوز ؟
من در این گوشه که از دنیا بیرون است
آفتابی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست...
ارغوانم تنهاست
ارغوانم دارد می گرید
چون دل من که چنین خون ‌آلود
هر دم از دیده فرو می ریزد
ارغوان
این چه راز ی است که هر بار بهار
با عزای دل ما می اید ؟...

سلام جناب میردامادی
چه سعادتی !!

کاش عکسی، نوایی ، تصویری برای عشاق مهجور سایه عزیز چون ما، می گذاشتید

بازهم به قدر فطره ای، بسیار شکرین بود
ممنون

سید جان، ببخش فضولی میکنم، اما هرچه کردم و با وجود تعلق خاطری که به تو دارم، این کلمه «داده افزا» تو کتم نرفت. وقتی خود فعل را داریم بهتر از مشتقات آن را بکار ببریم تا همین چند فعل بسیطی هم که در گذر زمان برایمان مانده است از دستمان نرود. هم آگاهیدن هست و هم آژیريدن، پس میتوان گفت یا آگاهنده يا آگاهاننده، که اولی صفت و اسم فاعلی است مشتف از ترکبیب بن مضارع+نده، و دومی هم اسم فاعل است از مصدر متعدی با همان پسوند. یا آژیرنده، البته این یکی یک کم سر و صدایش زیاد است. ارادتمند، سیروس

یاسر: آگاهی بخش چطور است؟

خیلی جالب بود، مخصوصا ماجرای تصنیف ایران ای سرای امید!!!

سایه زمینی نیست .دلی دارد به وسعت دریا .صمییمی و رها مانند نوازش های باد ! مانند نسیم .

مدت ها پیش مطلبی در مورد بی قریظه نوشته بودی که خوندم. به نظرم جالب بود.
بعد از خوندن اون مطلب به بقیه ی وبلاگت هم سر زدم.
لذت بردم از کل ساختار وبلاگ.
در مورد خود مطالب الان نظر خاصی ندارم، بیشتر در مورد نویسنده ی محترم نظر دارم، که دوست دارم بیشتر باهاش آشنا شم
یاسر: به بنی قریظه باید روزگاری دوباره بازگردم تاریخ اسلام را رها نخواهم کرد. من یاسر میردامادی اکنون دانشجوی فوق لیسانس مطالعات اسلامی در انستیتوی مطالعه تمدنهای مسلمان در لندنم علاوه بر تحصیلات حوزوی از حوزه علمیه مشهد لیسانس و فوق لیسانس الهیات دارم از دانشگاه فردوسی مشهد.
این هم از من

موفق باشید