عزیز دل شما که اینقدر دیگران را به منفعت طلبی وحفظ بیت متهم میکنیید چرا خود ممطالبی که به مذاقتان سازگار نمی اید را چاپ نمی کنیید ایا تحمل نظر مخالف برای شما سخت است؟یا سانسور مطلب برای دیگران بد وبرای شما خوب است؟اگر شما ظرفیت تحمل حرف مخالف خود را ندارید بنویسید موافقان نظر دهند.چرا نضرات را یک در میان چاپ می کنیید؟
یاسر: من البته اگر چیزی را توهین احساس کنم منتشر نمی کنم شما جمله ای نوشته بودید در مورد پیامبر اسلام که به نظر قاصر بنده توهین به ایشان بود و بنده آن را منتشر نکردم ضمن این که آن جمله شما هیچ ربطی هم به مقاله من نداشت الا این که ساختار ما را چه روی خویشی با راس دین فروشان در آن به کار رفته بود.

قرار ما فردا:
فیسبوک کروبی: فردا در پنج میدان شهر تهران تجمع خواهیم کرد

تجمع اعتراضی صلح آميز در راستای محکوميت تقلب در انتخابات، زندانی کردن معترضين و فعالين سياسی و کشتارِ بی رحمانه مردم: فردا، چهارشنبه، ساعت 16:30، در پنج ميدان شهر تهران: ميدان ونک، ميدان تجريش، ميدان صادقيه...(دو ميدان ديگر فردا ساعت 3 بعد از ظهر اعلام خواهد شد.) حضوری آرام داشته باشيد و از درگيری و شعارهای تحريک آميز اجتناب نماييد
به همه اطلاع رسانی کنید. چهار شنبه باید به آنها نشان دهیم که ما همه با هم هستیم!

مخمصه:

دوستان همانطور که از اخبار شنیدیم شورای نگهبان در خواست ۵ روز مهلت بیشتر برای رسیدگی به شکایت نامزدها نموده که البته با موافقت رهبری همراه شده است این خبر نشان دهنده آن است که به احتمال بسیار قوی رفسنجانی‌ در مسافرت به قم توانسته نظر مثبت مراجع و طلاب این شهر را با خود که همان تشکیل شورای رهبری است را باخود به تهران ارمغان آورد و یک لابی حد اقلی در خبرگان رهبری را با خود همراه سازد.این رای زنیها دلیل خوبی‌ برای غیبت رفسنجانی‌ محسوب میشود.حال شورای نگهبان با اطلاع از این قضیه منتظر حضور و حمایت مردم در راه پیمای‌های هستند که از سوی میر حسین یا کروبی اعلام و اجرا میشوند یعنی‌ ۵ روز آتی خصوصا ۴شنبه و ۵شنبه. اگر این ۵ روز حیاتی و خصوصا ۲ روز فوق الذکر با حضور میلیونی مردم روبرو شوند تمام اعتراضات این ۲ هفته با کمترین هزینه به بار می‌نشیند ولی‌ اگر حضور کم رنگ باشد کودتا و کودتاچیان از بن بست رهایی پیدا میکنند و زمان را به سود خود میخرند.پس به حرمت خون ندا و ندا‌های دیگر با حضور میلیونی در فراخوان های میر حسین و کروبی سر نوشت خودمان را خودمان رقم بزنیم نه اروپا یا آمریکا یا هر کشور دیگر.صمیمانه می‌خواهم این مطلب را اطلاع رسانی کنید.

از كجا مطمئنيد كه علماي مورد نظر (سواي جاهلان قاصر و مقصر)، اصلا هم راي شما باشند. چه بسا اساسا با محتواي نظر شما مخالف باشند. آنوقت انگار قضيه خطرناك تر هم مي شود.
يك چيز ديگر هم مي خواستم بگم: بعد از آن اتفاقي كه چند سال پيش افتاد و شما بخاطر آن كلا وبلاگ خود را عوض كرديد (كه اتفاقا آن هم حوالي روز مادر و تولد حضرت فاطمه بود) اين قدر شمارا مشوش نديده بودم. به نظرم نوشته هايتان مدتي است بيش از آنكه مثل قبل منطق-محور باشد احساس-محور شده. اگرچه مي دانم منطقي بودن در اين روزها شايد توقع زيادي براي يك انسان محسوب شود.

یاسر: اکثر احساسات خود را فرو می خورم و ذره ای از آنرا مهار شده بیرون می دهم تازه همان یک ذره این گونه می شود

سلام . نمیدانم این روزهاتوی ایران بودن من بهتر است و نزدیکی به حال و هوای داخل و حتی تهران یا حال و هوای تو که لااقل هر چه نداری فرسنگها دورتر مشغول خودی و امورخودو فعلا نانت در گرو حکومت حاکمان معدلت پرور نیست . . . نمیدانم . هر چه هست بیرونش مردم را کشته و درونش خودمان را . هم تو اذیتی و هم من وماهایی که ایرانیم. . . این نوشته ی تو مرا به یاد سلسله های اسلامی ای انداخت که فراوان سرگذشتشان را خوانده ام.اینک عالمان دین امروز مرا به غایت به یاد حکمای بی درد و علمای بی رگ عهد عباسی می اندازند . . . عزیز برادرعلم قراراست آرامش بیاورد برای آقایان نه عدالت پروری . . .وچنین است تا میبینم .

یاسر: محمد عزیز من امویان و عباسیان و صفویان را خوب در این روزگار زنده می بینم

اول تو چنان بُدی که کس چون تو نبود / آخر تو چنان شدی که کس چون تو مباد
اين شعر در مورد كساني كه ابتداي و انتهاي زندگي شان با هيچ خط كشي قابل اندازه گيري نيست (افراط و تفريط/ نامتعدل بودن) هم صادق است شايد ملكيان و حتي خود شما هم مصداق اين شعر باشيد و نيز سروش و خيلي از روشنفكران كنوني.
نكته قابل توجه هم اين است كه اكثر اين افراد، چرخش هاي وحشتناك زندگي خود را نشانه اي از بالندگي و پويايي انديشه خود مي دانند.
خود، ملاك مي دهند و خود، تطبيق مي كنند و ...
(در ضمن شما آنچه را كه دوست داريد مي شنويد در مورد ندا آقا سلطان هم هم. در اين مملكت/گربه پير قدخميده، هر آهي از هر كسي به هر دليلي بلند شود شاخك ههاي ذهن شما، تحليل هايي مي جويد تا حاكم معدلت پرور و هم خونتان را متهم كنيد. اين رسم حريت نيست)

یاسر: شما هم برادر روحانی عزیز من که می دانم از سر صداقت داری از اینها حمایت می کنی نه از سر منافع آنقدر به اینها اعتماد دارید که اگر کسی معصوم هم بود با این مظالم تا به حال از پرده عصمت برون افتاده بود چه رسد به مشتی آدم سیاسی که روزگاری چرخی خورد و همای قدرت بر دوششان نشست و کردند ان جه کردند
اما این تطورات هم باشد از جنس همان تطوراتی که آن سید در اول انقلاب گفت اشکال شاه این بود که خودمحور بود و می گفت همه بگویند آری من می گویم نه حالا خود آن سید اینگونه نیست این تطورات وحشتناک نیست؟

جانا سخن از زبان ما می گویی...

سلام عزیز،
مدتیست که یکدیگر را می شناسیم. به گمانم در اصل ضرورت اصلاحات در کشور با هم اشتراک داریم. اما در برخی از موضع گیریها خیر. شنیده ایی داستان امام صادق (ع) را که وقتی توسط سلطان جور دستگیر شد، رمزی در میان یاران نهاد،حرف (ج). اما به حکم تکلیف در حد استطاعت و فهم کلام حق، هر کدام از این بزرگواران این حرف را تعبیر کردند. عده ایی به جبل که حرکت بسوی کوه هاو پناه گرفتن در ارتفاعات در دوردستهای اطراف سرزمینها اسلامی بود که تا قبل از انیکه به شهادت رسند، فرصت انتقال پیام اهل بیت ع را داشته باشند. گروهی به یمن نیروی شمشیر زنی و هم کمک اندک یارانی که داشتند، ج را به جهاد تعبیر کردند و علیه نظام ظلم شوریدند و شربت شهادت نوشیدند. و گروه سومی هم که شخصیت مشهوری چون بهلول از ایندسته است، ج را به جنون تعبیر کردند و برای ادامه انتقال پیام اسلام در عین حفظ جان در میان عامه خود را مجنون جلوه دادند. و در میان خواص و لحظه های حساس پیام حق و حکمت را به دیگران منتقل نمودند. پس مارا نباید که یک جا در مورد شیعیان و عالمان ایشان که مسقیما حکم به جهاد نداده اند، سوظن داشتن. تمام اصل اجتهاد که افتخار شیعه علی ع است، بر همین استوار است که شیعه علی ع ازادی اندیشه و کسب علم تفقه و اجتهاد دارد و خود با خدای خویش و وجدان خویش می داند که چه می کند و چه کرده است. که (اجتنبوا کثیرا من الظن) کلام حق است.
در پایان بازهم برای همه ما از درگاه پرودگار تقاضای فهم و عمل به پیام حق دارم.

در تعجبم چرا چشم امید همگان امروز به علما است...مگر نهاد روحانیت از همان قدرت و نفوذ گذشته برخوردار است؟مگر
فراموش کرده ایم در این 30 سال چه بر سر این نهاد دیرین جامعه آمده و البته خود چه بلایی بر سر خود آوردند؟ حال.. نباید بر آنان خرده گرفت که چون گذشته شجاعتی به خرج نمی دهند و زعامت امت را بر عهده نمیگیرند که دیگر نه حکومت حرمت آنان را حفظ می کند و نه امت از آنان تبعیت.
البته من این را به فال نیک می گیرم...به گمانم این روزها نقطه عطفی برای ایران است تا شاهد تحولی بنیادین در نهادهای اجتماعی خود باشد و مردم ایران برای همیشه امید خویش را از این طبقه برگیرند و خودی خود را بازیابند بر خویشتن خویش اتکا کنند..
یک دوست خیلی قدیمی که تازه وبلاگتو پیدا کرده...خوشحال شدم از این ملاقات دیجیتالی