به اين ببر جوان که قد راست می‌کند سلام کن!

از مشهد به لندن...از لندن به کجا؟...
شاید هنوز یرای شستن چشمها وقت باشد...جور دیگر دیدن راشاید باید از نو آموخت.
شاید نیاز به خالی کردن میدان آخرین تیر ترکش ما باشد.. شاید باید میدان رابه رفت و روب تازه ای میهمان کرد، که این میدان استحقاق چنین ایثاری را دارد!

اهل نار و خلد را بین هم دکان / در میانشان برزخ لایبغیان
(مثنوی نیکلسون 1/2570)

ما كانَ اللَّهُ لِيَذَرَ الْمُؤْمِنينَ عَلى‏ ما أَنْتُمْ عَلَيْه‏...(بقره 179)

خانه تو را میخواند...

شنبه.23 خرداد. 8 صبح. خيابان فاطمي. پياده روي مقابل وزارت كشور: من راه مي روم. مردم راه ميروند. همه دارند راه مي روند. فرياد سكوت را چقدر بلند مي شنوم اين بار كه از چشم ها بيرون مي زند. هوا چقدر اين بار آلوده است به سم استبداد و خفقان. باروهاي قلعه ديو هفت سر نمي دانم چرا امروز صبح بلندتر و مستحكم تر به نظر مي آيند. ياد خودكشي دسته جمعي نهنگ ها افتادم. اي كاش ساحلي در چشم انداز بود براي تداوم اميد به خودكشي دسته جمعي. آيا اين راه ادامه دارد؟! راه مي روم همچنان! شايد اين راه رفتن ما راه را تداوم بخشد. براي ياسر. براي ايران. براي آينده. به اميد ديدار برادر

لطفن از اونجا به ما پيام اميد و استقامت برسونين شماها..اونا رسوا شدن و اين خوبه!
ياس و انفعال در اين وضع كشنده است

دیشب کوی دانشگاه قیامت بود،انصار حزب الله هر کاری که میتوانست با دانشجویان کرد،دانشجویانی که هیچ حمایت کننده ای ندارند.دیشب حدود ساعت 3 صبح در اتاق ها را شکستند و تک تک اتاق ها رو بازرسی کردند.از بعضی از بچه ها هیچ خبری نیست.
اذان صبح را که گفتند اشکهایم سرازیر شد،دیگر امیدی نیست.
کاشکی قضاوتی...