زین پس چو نباشیم...
قریب یک ساعت قبل، عمویام مرد؛ کمتر از شش ماه پس از زن عمویام. اکنون او به لحاظ معرفتشناختی یک قدم از تمام زندگان جلوتر است زیرا اگر حیات پس از مرگی باشد، اکنون او به حق الیقین (یعنی با تجربهی بی واسطه) آنرا دانسته است و اگر نباشد که هیچ، به عدم پیوسته است....
نمیدانم چرا مدتهاست که وقتی کسی میمیرد به جای «انا لله و انا الیه راجعون» این رباعی خیام بیاختیار بر زبانام و دلام جاری میشود:
ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود/ نی نام زما و نی نشان خواهد بود
زین پیش نبودیم و نبد هیچ خلل/ زین پس چو نباشیم همان خواهد بود
خدایاش بیامرزاد.
نظرها
با سلام آقاي ميردامادي
تسليت مي گويم و براي ايشان آمرزش مي طلبم.
پيروز باشيد
یاسر: متشکرم
Posted by: محمد رضا ویژه | January 22, 2007 6:07 PM
سلام
تسلیت می گویم
لینک وبلاگ شما در فهرست وبلاگهای بچهه های مدرسه قرار گرفت
اگر وبلاگ دیگری را می شناسید از معرفی مضایقه نفرمائید
با یک مطلب جدید درباره مجمع وبلاگ نویسان به روز هستیم
فعلا...
یاسر: ممنون به گلایهی من در مورد مطلب موهنی در باب حاج آقای امجد توجهی نکردید ها!
Posted by: دانشطلب | January 22, 2007 7:38 PM
رواناش آمرزيده باد و شاد.
یاسر: ممنونام جناب داریوش خان! ضمنا من برای مطلب شنبهی شما که پر مطلبترین روزی بود که مطلب میگذاشتید خیلی سعی کردم که کامنت بگذارم اما به دلیل خرابی کامنتگاه نشد. متن کامنتام چیزی قریب به این بود که سفرنامهی جالبی نوشتهاید و خصوصا تکهای که از نهج وسط یک سفرنامهی معمولی کاشته بودید اتفاقا وصلهی جوری شده بود و من که حظ بردم ضمنا برای چندمین بار هم که شده محبتی کن و آدرس پستی خودت را برای من ایمیل کن که من تتمهی آن چیزها را برایات پست کنم که وقتاش نگذرد.
Posted by: داريوش | January 22, 2007 7:53 PM
جناب ميردامادي تسليت عرض ميشود.
یاسر: متشکرم
Posted by: منوچهر | January 23, 2007 12:59 AM
سلام ياسر جان. تسليتم رو بپذير. به يادتم...
یاسر: ممنونام علی عزیزم
Posted by: علي | January 23, 2007 2:15 AM
ghashange
Posted by: sadaf | January 3, 2008 3:04 PM