ای بس که نباشیم و جهان خواهد بود...
همه ما محدود می زی ایم. چه چیزی می تواند زیست ما را اندکی از محدودیت برهاند؟ این خواستی همگانی است تا از کرانمندی اندکی رهایی یابد. سایبر، به نزدیک من، یکی از این امکانات است. می خواهم باشم، من، منِ کرانمند، پس در سایبر می نویسم. پیشتر در سایت دبش و مدت کوتاهی در بلاگفا می نوشتم. اکنون به لطف داریوش، میهمان حلقه ملکوت ام. بیشتر در باب فلسفه (خصوصا فلسفه دین)، مطالعات اسلامی، سیاست و اجتماع و احوال شخصیه خواهم نوشت.

نظرها
مبارک است آقا! منتظريم که با قلم شيوایات بيشتر بنويسی و پرشورتر.
Posted by: داريوش | October 12, 2006 4:43 PM
آقا خوش آمديد به حلقه ملکوتی ما که با وجود شما و مباحث وعده شده سرکار حتما ملکوتی تر هم خواهد شد.
Posted by: سيبستان | October 13, 2006 2:46 AM
خوش آمدید عزیز.
Posted by: سوشیانت | October 13, 2006 6:16 AM
و من الله التوفيق.
Posted by: زهرا | October 13, 2006 11:42 AM
khooneie jadid ro tabrik migam
Posted by: ali_mo | October 14, 2006 1:12 AM
بسم الله الرحمن الرحیم
به نام خداوند پریروز و پس فردای تاریخ
آقا سلام
"می زی ایم" غلط است باید نوشت "می زییم"
Posted by: نورالهی | October 16, 2006 3:56 AM