قصار نیکویی بود

جستجوگر تا آنجا كه مي تواند، تحقیق مي کند و البته به "حقیقتي" نمي رسد. با اين حال او آنچه را كه هميشه در نظرش است، نادرست نمي داند كه در وضعيتي قرار دارد كه به ناچار واقعيت را مي پذيرد، هر چند كه در حقيقت نادرست بوده باشد. او نه مسوول درستي يا نادرستي رويدادها و گزاره ها، كه تنها وامدار درستي گام هايي است كه در تحقيق خود برمي دارد. او به خوبي مي داند كه حقيقتي كه با تحقيق بدست مي آيد، هيچگاه نمي تواند درستي خود را نشان دهد، حتي اگر درواقع اين گونه بوده باشد.

مهدی عزیز این سخن ات را خوب می فهمم و می پذیرم که اگر ماحقیقت را نیز کشف کنیم، حقیقت خود نمی گوید که حقیقت ام پس چیزی دیگر لازم است تا حقیقت بودن حقیقت را کشف کند و الیته این سیر تا بی نهایت ادامه خواهد داشت تلاش های بسیاری در تاریخ فلسفه برای نشان دادن بدیهیات یا self- evdence ها تلاشی برای فرار از این دور بی ایان بوده است.